bezcześć

Polish

Pronunciation

IPA^(key): /ˈbɛs.t͡ʂɛɕt͡ɕ/

Etymology 1

From bez- +‎ cześć.

Noun

bezcześć f

(obsolete) disgrace, shame, dishonour

Declension

declension of bezcześć

	singular	plural
nominative	bezcześć	bezcześci
genitive	bezcześci	bezcześci
dative	bezcześci	bezcześciom
accusative	bezcześć	bezcześci
instrumental	bezcześcią	bezcześciami
locative	bezcześci	bezcześciach
vocative	bezcześci	bezcześci

Derived terms

(nouns) bezczeszczenie, zbezczeszczanie, zbezczeszczenie
(verbs) bezcześcić, zbezczeszczać, zbezcześcić

Related terms

(adjective) czcigodny
(adverb) czcigodnie
(interjection) cześć
(nouns) czciciel, czcicielka, czczenie, cześć, nieczczenie, poczczenie, uczczenie
(verbs) czcić, poczcić, uczcić

Etymology 2

See the etymology of the main entry.

Verb

bezcześć

second-person singular imperative of bezcześcić

Further reading

bezcześć in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.