czczenie

Polish

Etymology

From czcić +‎ -nie.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈʈ͡ʂʈ͡ʂɛ.ɲɛ/

Noun

czczenie n

verbal noun of czcić

Declension

declension of czczenie

	singular
nominative	czczenie
genitive	czczenia
dative	czczeniu
accusative	czczenie
instrumental	czczeniem
locative	czczeniu
vocative	czczenie

Derived terms

(noun) nieczczenie

Related terms

(adjective) czcigodny
(adverb) czcigodnie
(interjection) cześć
(nouns) bezczeszczenie, bezcześć, czciciel, czcicielka, cześć, poczczenie, uczczenie, zbezczeszczanie, zbezczeszczenie
(verbs) bezcześcić, czcić, poczcić, uczcić, zbezczeszczać, zbezcześcić

Further reading

czczenie in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.