opiekunka

Polish

Etymology

From opiekun +‎ -ka.

Pronunciation

IPA^(key): /ɔ.pjɛˈkuŋ.ka/
Audio (file)
Rhymes: -uŋka
Syllabification: o‧pie‧kun‧ka

Noun

opiekunka f (masculine opiekun)

carer, caregiver
guardian (of a minor)
keeper (a person charged with caring for animals, e.g. at a zoo)

Declension

Declension of opiekunka

	singular	plural
nominative	opiekunka	opiekunki
genitive	opiekunki	opiekunek
dative	opiekunce	opiekunkom
accusative	opiekunkę	opiekunki
instrumental	opiekunką	opiekunkami
locative	opiekunce	opiekunkach
vocative	opiekunko	opiekunki

Related terms

adjective

opiekuńczy

nouns

verbs

opiekować impf

Further reading

opiekunka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
opiekunka in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.