emerytura

Polish

Etymology

From emeryt +‎ -ura, from German Emerit, a noun derived from emeritus, in turn borrowed from Latin ēmeritus.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɛ.mɛ.rɨˈtu.ra/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ura
  • Syllabification: e‧me‧ry‧tu‧ra

Noun

emerytura f (diminutive emeryturka)

  1. pension (regular payment due to a person in consideration of past services)

Declension
Declension of emerytura
singular plural
nominative emerytura emerytury
genitive emerytury emerytur
dative emeryturze emeryturom
accusative emeryturę emerytury
instrumental emeryturą emeryturami
locative emeryturze emeryturach
vocative emeryturo emerytury
adjectives
  • emerycki
  • emerytalny
  • emerytowany
nouns

Further reading
  • emerytura in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • emerytura in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.