uwierać

Polish

Etymology

From u- +‎ wrzeć +‎ -ać.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈvjɛ.rat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛrat͡ɕ
  • Syllabification: u‧wie‧rać

Verb

uwierać impf

  1. (transitive or intransitive, of clothes, shoes, etc.) to pinch, to nip
    Synonyms: gnieść, uciskać

Conjugation
Conjugation of uwierać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uwierać
present tense 1st uwieram uwieramy
2nd uwierasz uwieracie
3rd uwiera uwierają
impersonal uwiera się
past tense 1st uwierałem uwierałam uwieraliśmy uwierałyśmy
2nd uwierałeś uwierałaś uwieraliście uwierałyście
3rd uwierał uwierała uwierało uwierali uwierały
impersonal uwierano
future tense 1st będę uwierał,
będę uwierać
 będę uwierała,
będę uwierać
 będziemy uwierali,
będziemy uwierać
 będziemy uwierały,
będziemy uwierać
2nd będziesz uwierał,
będziesz uwierać
 będziesz uwierała,
będziesz uwierać
 będziecie uwierali,
będziecie uwierać
 będziecie uwierały,
będziecie uwierać
3rd będzie uwierał,
będzie uwierać
 będzie uwierała,
będzie uwierać
 będzie uwierało,
będzie uwierać
 będą uwierali,
będą uwierać
 będą uwierały,
będą uwierać
impersonal będzie uwierać się
conditional 1st uwierałbym uwierałabym uwieralibyśmy uwierałybyśmy
2nd uwierałbyś uwierałabyś uwieralibyście uwierałybyście
3rd uwierałby uwierałaby uwierałoby uwieraliby uwierałyby
impersonal uwierano by
imperative 1st niech uwieram uwierajmy
2nd uwieraj uwierajcie
3rd niech uwiera niech uwierają
active adjectival participle uwierający uwierająca uwierające uwierający uwierające
contemporary adverbial participle uwierając
verbal noun uwieranie

Further reading
  • uwierać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uwierać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.