stłuczenie

Polish

Etymology

From stłuc +‎ -enie.

Pronunciation

IPA^(key): /stwuˈt͡ʂɛ.ɲɛ/

Noun

stłuczenie n

verbal noun of stłuc
(medicine) bruise
Synonym: kontuzja

Declension

declension of stłuczenie

	singular	plural
nominative	stłuczenie	stłuczenia
genitive	stłuczenia	stłuczeń
dative	stłuczeniu	stłuczeniom
accusative	stłuczenie	stłuczenia
instrumental	stłuczeniem	stłuczeniami
locative	stłuczeniu	stłuczeniach
vocative	stłuczenie	stłuczenia

Related terms

(verb) stłuc
(noun) stłuczka

Further reading

stłuczenie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
stłuczenie in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.