rupla
Finnish
Pronunciation
- IPA(key): /ˈruplɑ/, [ˈruplɑ]
- Rhymes: -uplɑ
- Syllabification(key): rup‧la
Declension
| Inflection of rupla (Kotus type 10/koira, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | rupla | ruplat | |
| genitive | ruplan | ruplien | |
| partitive | ruplaa | ruplia | |
| illative | ruplaan | rupliin | |
| singular | plural | ||
| nominative | rupla | ruplat | |
| accusative | nom. | rupla | ruplat |
| gen. | ruplan | ||
| genitive | ruplan | ruplien ruplainrare | |
| partitive | ruplaa | ruplia | |
| inessive | ruplassa | ruplissa | |
| elative | ruplasta | ruplista | |
| illative | ruplaan | rupliin | |
| adessive | ruplalla | ruplilla | |
| ablative | ruplalta | ruplilta | |
| allative | ruplalle | ruplille | |
| essive | ruplana | ruplina | |
| translative | ruplaksi | rupliksi | |
| instructive | — | ruplin | |
| abessive | ruplatta | ruplitta | |
| comitative | — | ruplineen | |
| Possessive forms of rupla (type koira) | ||
|---|---|---|
| possessor | singular | plural |
| 1st person | ruplani | ruplamme |
| 2nd person | ruplasi | ruplanne |
| 3rd person | ruplansa | |
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /ˈrʏhpla/
- Rhymes: -ʏhpla
Verb
rupla (weak verb, third-person singular past indicative ruplaði, supine ruplað)
Conjugation
rupla — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að rupla | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
ruplað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
ruplandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég rupla | við ruplum | present (nútíð) |
ég rupli | við ruplum |
| þú ruplar | þið ruplið | þú ruplir | þið ruplið | ||
| hann, hún, það ruplar | þeir, þær, þau rupla | hann, hún, það rupli | þeir, þær, þau rupli | ||
| past (þátíð) |
ég ruplaði | við rupluðum | past (þátíð) |
ég ruplaði | við rupluðum |
| þú ruplaðir | þið rupluðuð | þú ruplaðir | þið rupluðuð | ||
| hann, hún, það ruplaði | þeir, þær, þau rupluðu | hann, hún, það ruplaði | þeir, þær, þau rupluðu | ||
| imperative (boðháttur) |
rupla (þú) | ruplið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| ruplaðu | rupliði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
ruplaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
ruplaður | rupluð | ruplað | ruplaðir | ruplaðar | rupluð | |
| accusative (þolfall) |
ruplaðan | ruplaða | ruplað | ruplaða | ruplaðar | rupluð | |
| dative (þágufall) |
rupluðum | ruplaðri | rupluðu | rupluðum | rupluðum | rupluðum | |
| genitive (eignarfall) |
ruplaðs | ruplaðrar | ruplaðs | ruplaðra | ruplaðra | ruplaðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
ruplaði | ruplaða | ruplaða | rupluðu | rupluðu | rupluðu | |
| accusative (þolfall) |
ruplaða | rupluðu | ruplaða | rupluðu | rupluðu | rupluðu | |
| dative (þágufall) |
ruplaða | rupluðu | ruplaða | rupluðu | rupluðu | rupluðu | |
| genitive (eignarfall) |
ruplaða | rupluðu | ruplaða | rupluðu | rupluðu | rupluðu | |
Derived terms
- rupl (“plundering, pillaging”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.