rozstaj

Polish

Etymology

Deverbal from rozstajać się.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈrɔs.staj/
  • Rhymes: -ɔsstaj
  • Syllabification: roz‧staj

Noun

rozstaj m inan

  1. (usually in the plural) fork in the road
    Synonym: rozdroże

Declension
Declension of rozstaj
singular plural
nominative rozstaj rozstaje
genitive rozstaju rozstajów/rozstai
dative rozstajowi rozstajom
accusative rozstaj rozstaje
instrumental rozstajem rozstajami
locative rozstaju rozstajach
vocative rozstaju rozstaje

Derived terms
  • na rozstajach

Further reading
  • rozstaj in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozstaj in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.