radość

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *radostь. By surface analysis, rad +‎ -ość.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈra.dɔɕt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -adɔɕt͡ɕ
  • Syllabification: ra‧dość

Noun

radość f (augmentative radocha)

  1. joy; pleasure

Declension
Declension of radość
singular plural
nominative radość radości
genitive radości radości
dative radości radościom
accusative radość radości
instrumental radością radościami
locative radości radościach
vocative radości radości

Derived terms
adjectives

Further reading
  • radość in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • radość in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.