przyjaźń

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *prijaznь.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈpʂɨ.jaʑɲ/
Audio (file)
Rhymes: -ɨjaʑɲ
Syllabification: przy‧jaźń

Noun

przyjaźń f

friendship (condition of being friends)
amity

Declension

Declension of przyjaźń

	singular	plural
nominative	przyjaźń	przyjaźnie
genitive	przyjaźni	przyjaźni
dative	przyjaźni	przyjaźniom
accusative	przyjaźń	przyjaźnie
instrumental	przyjaźnią	przyjaźniami
locative	przyjaźni	przyjaźniach
vocative	przyjaźni	przyjaźnie

Related terms

adjective

przyjazny

noun

przyjaciel

verb

sprzyjać

Further reading

przyjaźń in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
przyjaźń in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.