pomocniczy

Polish

Etymology

From pomocnik +‎ -czy.

Pronunciation

IPA^(key): /pɔ.mɔt͡sˈɲi.t͡ʂɨ/

Adjective

pomocniczy (not comparable, adverb pomocniczo)

auxiliary, ancillary, supplementary

Declension

declension of pomocniczy

case	singular				plural
case	m pers or m anim	m inan	n	f	m pers	other
nominative, vocative	pomocniczy		pomocnicze	pomocnicza	pomocniczy	pomocnicze
genitive	pomocniczego			pomocniczej	pomocniczych
dative	pomocniczemu			pomocniczej	pomocniczym
accusative	pomocniczego	pomocniczy	pomocnicze	pomocniczą	pomocniczych	pomocnicze
instrumental	pomocniczym			pomocniczą	pomocniczymi
locative	pomocniczym			pomocniczej	pomocniczych

Related terms

(verbs) pomóc, pomagać
(nouns) pomoc, pomocnik, pomocnica, pomocniczka, pomocnictwo
(adjectives) pomocny, pomocowy
(adverb) pomocnie

Further reading

pomocniczy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
pomocniczy in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.