pełnomocnik

Polish

Pronunciation

IPA^(key): /pɛw.nɔˈmɔt͡s.ɲik/

Noun

pełnomocnik m pers (feminine pełnomocniczka)

agent, attorney-in-fact
Synonym: plenipotent

Declension

declension of pełnomocnik

	singular	plural
nominative	pełnomocnik	pełnomocnicy
genitive	pełnomocnika	pełnomocników
dative	pełnomocnikowi	pełnomocnikom
accusative	pełnomocnika	pełnomocników
instrumental	pełnomocnikiem	pełnomocnikami
locative	pełnomocniku	pełnomocnikach
vocative	pełnomocniku	pełnomocnicy

Derived terms

(noun) pełnomocnictwo
(adjective) pełnomocny

Further reading

pełnomocnik in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.