płyta

See also: plyta

Polish

Etymology

18th-century borrowing from Ukrainian пли́та́ (plýtá), From Old East Slavic плита (plita), плифа (plifa), пленьфа (plenĭfa), плинта (plinta), from Ancient Greek πλίνθος (plínthos).

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈpwɨ.ta/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨta
  • Syllabification: pły‧ta

Noun

płyta f (diminutive płytka)

  1. plate, tile
  2. disk, CD, CD-ROM, DVD, etc.
    Na tej płycie nagrana jest muzyka. ― Music is recorded on this disk.

Declension
Declension of płyta
singular plural
nominative płyta płyty
genitive płyty płyt
dative płycie płytom
accusative płytę płyty
instrumental płytą płytami
locative płycie płytach
vocative płyto płyty

Further reading
  • płyta in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • płyta in Polish dictionaries at PWN
  • Boryś, Wiesław (2005) Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN, page 447b
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.