oponentka

Polish

Etymology

From oponent +‎ -ka.

Pronunciation

IPA^(key): /ɔ.pɔˈnɛn.tka/

Noun

oponentka f (masculine oponent)

female opponent, adversary
Synonym: przeciwniczka

Declension

declension of oponentka

	singular	plural
nominative	oponentka	oponentki
genitive	oponentki	oponentek
dative	oponentce	oponentkom
accusative	oponentkę	oponentki
instrumental	oponentką	oponentkami
locative	oponentce	oponentkach
vocative	oponentko	oponentki

Related terms

(verbs) oponować, zaoponować

Further reading

oponentka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
oponentka in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.