flýja

Icelandic

Etymology

From Old Norse flýja (“to flee”).

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈfliːja/
    Rhymes: -iːja

Verb

flýja (weak verb, third-person singular past indicative flúði/flýði, supine flúið)

  1. to flee

Conjugation
flýja — active voice (germynd)
infinitive
(nafnháttur)		 að flýja
supine
(sagnbót)		 flúið
present participle
(lýsingarháttur nútíðar)		 flýjandi
indicative
(framsöguháttur)		 subjunctive
(viðtengingarháttur)
present
(nútíð)		 ég flý við flýjum present
(nútíð)		 ég flýi við flýjum
þú flýrð þið flýið þú flýir þið flýið
hann, hún, það flýr þeir, þær, þau flýja hann, hún, það flýi þeir, þær, þau flýi
past
(þátíð)		 ég flúði við flúðum past
(þátíð)		 ég flýði við flýðum
þú flúðir þið flúðuð þú flýðir þið flýðuð
hann, hún, það flúði þeir, þær, þau flúðu hann, hún, það flýði þeir, þær, þau flýðu
imperative
(boðháttur)		 flý (þú) flýið (þið)
Forms with appended personal pronoun
flýðu flýiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
flúinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)		 singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)		 masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)		 flúinn flúin flúið flúnir flúnar flúin
accusative
(þolfall)		 flúinn flúna flúið flúna flúnar flúin
dative
(þágufall)		 flúnum flúinni flúnu flúnum flúnum flúnum
genitive
(eignarfall)		 flúins flúinnar flúins flúinna flúinna flúinna
weak declension
(veik beyging) 		singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)		 masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)		 flúni flúna flúna flúnu flúnu flúnu
accusative
(þolfall)		 flúna flúnu flúna flúnu flúnu flúnu
dative
(þágufall)		 flúna flúnu flúna flúnu flúnu flúnu
genitive
(eignarfall)		 flúna flúnu flúna flúnu flúnu flúnu

Derived terms

Old Norse

Verb

flýja

  1. to flee

Conjugation
Conjugation of flýja — active (weak class 1)
infinitive flýja
present participle flýjandi
past participle flýðr
indicative present past
1st-person singular flý flýða
2nd-person singular flýr flýðir
3rd-person singular flýr flýði
1st-person plural flýjum flýðum
2nd-person plural flýið flýðuð
3rd-person plural flýja flýðu
subjunctive present past
1st-person singular flýja flýða
2nd-person singular flýir flýðir
3rd-person singular flýi flýði
1st-person plural flýim flýðim
2nd-person plural flýið flýðið
3rd-person plural flýi flýði
imperative present
2nd-person singular flý
1st-person plural flýjum
2nd-person plural flýið
Conjugation of flýja — mediopassive (weak class 1)
infinitive flýjask
present participle flýjandisk
past participle flýzk
indicative present past
1st-person singular flýjumk flýðumk
2nd-person singular flýsk flýðisk
3rd-person singular flýsk flýðisk
1st-person plural flýjumsk flýðumsk
2nd-person plural flýizk flýðuzk
3rd-person plural flýjask flýðusk
subjunctive present past
1st-person singular flýjumk flýðumk
2nd-person singular flýisk flýðisk
3rd-person singular flýisk flýðisk
1st-person plural flýimsk flýðimsk
2nd-person plural flýizk flýðizk
3rd-person plural flýisk flýðisk
imperative present
2nd-person singular flýsk
1st-person plural flýjumsk
2nd-person plural flýizk

Descendants
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.