domniemanie

Polish

Etymology

From domniemać +‎ -anie.

Pronunciation

IPA^(key): /dɔm.ɲɛˈma.ɲɛ/
Audio (file)

Noun

domniemanie n

verbal noun of domniemać
presumption, supposition

Declension

declension of domniemanie

	singular	plural
nominative	domniemanie	domniemania
genitive	domniemania	domniemań
dative	domniemaniu	domniemaniom
accusative	domniemanie	domniemania
instrumental	domniemaniem	domniemaniami
locative	domniemaniu	domniemaniach
vocative	domniemanie	domniemania

Further reading

domniemanie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
domniemanie in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.