dobroczynny

Polish

Etymology

From dobry (“good”) +‎ -o- +‎ czyn (“deed”) +‎ -ny; from czynić (“to do, make”)

Pronunciation
  • * IPA(key): /ˌdɔ.brɔˈt͡ʂɨn.nɨ/

Adjective

dobroczynny (comparative bardziej dobroczynny, superlative najbardziej dobroczynny, adverb doroczynnie)

  1. charitable, philanthropic, benevolent, beneficent
    Niedawno odbyła się impreza na cele dobroczynne. ― A charity event was held recently.
  2. beneficial, positive, good
    Żywność pochodzenia roślinnego ma dobroczynny wpływ na zdrowie ludzi. ― Plant-based foods has a beneficial effect on human health.

Declension
declension of dobroczynny
case singular plural
masculine personal/animate masculine inanimate neuter feminine virile nonvirile
nominative, vocative dobroczynny dobroczynne dobroczynna dobroczynni dobroczynne
genitive dobroczynnego dobroczynnej dobroczynnych
dative dobroczynnemu dobroczynnym
accusative dobroczynnego dobroczynny dobroczynne dobroczynną dobroczynnych dobroczynne
instrumental dobroczynnym dobroczynnymi
locative dobroczynnej dobroczynnych

Synonyms

Further reading
  • dobroczynny in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • dobroczynny in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.