bolączka

Polish

Etymology

From boleć +‎ -ka.

Pronunciation

IPA^(key): /bɔˈlɔn.t͡ʂka/

Noun

bolączka f

gripe, ill
Synonym: dolegliwość

Declension

Declension of bolączka

	singular	plural
nominative	bolączka	bolączki
genitive	bolączki	bolączek
dative	bolączce	bolączkom
accusative	bolączkę	bolączki
instrumental	bolączką	bolączkami
locative	bolączce	bolączkach
vocative	bolączko	bolączki

Related terms

(verbs) boleć, ubolewać
(nouns) boleść, ból
(adjectives) bolesny, boleściwy

Further reading

bolączka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
bolączka in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.