bezecnik

Polish

Etymology

From bezecny +‎ -ik.

Pronunciation

IPA^(key): /bɛˈzɛt͡s.ɲik/

Noun

bezecnik m pers (feminine bezecnica)

(literary) lech, lecher, letch
Synonyms: bezwstydnik, lubieżnik, zbereźnik
(obsolete) scoundrel, villain
Synonyms: łajdak, niegodziwiec

Declension

declension of bezecnik

	singular	plural
nominative	bezecnik	bezecnicy/bezecniki
genitive	bezecnika	bezecników
dative	bezecnikowi	bezecnikom
accusative	bezecnika	bezecników
instrumental	bezecnikiem	bezecnikami
locative	bezecniku	bezecnikach
vocative	bezecniku	bezecnicy/bezecniki

Related terms

(nouns) bezeceństwo, bezecność

Further reading

bezecnik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
bezecnik in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.