airut

Finnish

Etymology

From Proto-Finnic *airut, borrowed from Proto-Germanic *airuz.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɑi̯rut/, [ˈɑi̯rut̪]
  • Rhymes: -ɑirut
  • Syllabification(key): ai‧rut

Noun

airut

  1. harbinger, messenger, herald
  2. (figuratively) omen, harbinger, herald
  3. marshal (person in charge of the ceremonial arrangement and management of a gathering)

Declension

Inflection of airut (Kotus type 43/ohut, no gradation)
nominative airut airuet
genitive airuen airuiden
airuitten
partitive airutta airuita
illative airueen airuisiin
airuihin
singular plural
nominative airut airuet
accusative nom. airut airuet
gen. airuen
genitive airuen airuiden
airuitten
partitive airutta airuita
inessive airuessa airuissa
elative airuesta airuista
illative airueen airuisiin
airuihin
adessive airuella airuilla
ablative airuelta airuilta
allative airuelle airuille
essive airuena airuina
translative airueksi airuiksi
instructive airuin
abessive airuetta airuitta
comitative airuineen
Possessive forms of airut (type ohut)
possessor singular plural
1st person airueni airuemme
2nd person airuesi airuenne
3rd person airuensa

Derived terms

Anagrams


Old Irish

Alternative forms

Pronoun

airut

  1. second-person singular of ar
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.