adoratorka

See also: adoratorką

Polish

Etymology

From adorator + -ka. First attested in 1738.[1][2][3]

Pronunciation

  • IPA(key): /a.dɔ.raˈtɔr.ka/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔrka
  • Syllabification: a‧do‧ra‧tor‧ka

Noun

adoratorka f (masculine adorator)

  1. (literary) female equivalent of adorator (adorer, admirer, wooer) (one with romantic interests)
    Synonym: wielbicielka
    wiele adoratorekmany adorers

Declension

adjective
nouns
verb

References

  1. François Giry (1738) Wonia Naywdzięcznieysza Naypierwszey Wiktymy Panskiey Według Boskich wyrażnych wyrokow Wszytkich za Niebieskim Oblubieńcem pociągaiąca, od nieprzestanney Adoracyi Jego Majestatu albo Naypierwsza relacya Zycia, przewielebney Panny Katarzyny Mechtyldy de Bar Fundatorki Zakonnic Ustawiczney Adoracyi Przenąyś: Sakramentu Zakonu S. O. Benedykta Wydana, Przez tegoż Instytutum Zakonnice Warszawskie Krolewskiey Fundacyi Roku, page 10
  2. Włodzimierz Gruszczyński (09.10.2019), ADORATORKA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
  3. adoratorka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
  • Pęzik, Piotr; Przepiórkowski, A.; Bańko, M.; Górski, R.; Lewandowska-Tomaszczyk, B (2012) Wyszukiwarka PELCRA dla danych NKJP. Narodowy Korpus Języka Polskiego [National Polish Language Corpus, PELCRA search engine], Wydawnictwo PWN

Further reading

  • adoratorka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • adoratorka in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.