Halime
See also: halime
Turkish
Etymology
From Arabic حَلِيمة (ḥalīma, “the mild, gentle, patient”).
Declension
declension of Halime
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Halime | Halimeler / Halime'ler |
| accusative | Halime'yi | Halimeleri / Halime'leri |
| dative | Halime'ye | Halimelere / Halime'lere |
| locative | Halime'de | Halimelerde / Halime'lerde |
| ablative | Halime'den | Halimelerden / Halime'lerden |
| genitive | Halime'nin | Halimelerin / Halime'lerin |
possessive of Halime
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Halime'm | Halimelerim / Halime'lerim |
| senin (your) | Halime'n | Halimelerin / Halime'lerin |
| onun (his/her/its) | Halime'si | Halimeleri / Halime'leri |
| bizim (our) | Halime'miz | Halimelerimiz / Halime'lerimiz |
| sizin (your) | Halime'niz | Halimeleriniz / Halime'leriniz |
| onların (their) | Halime'si / Halimeleri / Halime'leri | Halimeleri / Halime'leri |
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.