zwiotczały
Polish
Etymology
From zwiotczeć + -ały.
Pronunciation
- IPA(key): /zvʲɔtˈt͡ʂa.wɨ/
Declension
declension of zwiotczały
| case | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine personal/animate | masculine inanimate | neuter | feminine | virile | nonvirile | ||
| nominative, vocative | zwiotczały | zwiotczałe | zwiotczała | zwiotczali | zwiotczałe | ||
| genitive | zwiotczałego | zwiotczałej | zwiotczałych | ||||
| dative | zwiotczałemu | zwiotczałym | |||||
| accusative | zwiotczałego | zwiotczały | zwiotczałe | zwiotczałą | zwiotczałych | zwiotczałe | |
| instrumental | zwiotczałym | zwiotczałymi | |||||
| locative | zwiotczałej | zwiotczałych | |||||
Derived terms
- (noun) zwiotczałość
Related terms
- (verbs) wiotczeć, zwiotczeć
- (adjective) wiotki
Further reading
- zwiotczały in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- zwiotczały in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.