zaplątać

See also: zaplatać

Polish

Etymology

From za- +‎ plątać.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈplɔn.tat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔntat͡ɕ
  • Syllabification: za‧plą‧tać

Verb

zaplątać pf (imperfective plątać or zaplątywać)

  1. (transitive) to tangle, to ravel
  2. (reflexive) to become tangled

Conjugation
Conjugation of zaplątać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zaplątać
future tense 1st zaplączę zaplączemy
2nd zaplączesz zaplączecie
3rd zaplącze zaplączą
impersonal zaplącze się
past tense 1st zaplątałem zaplątałam zaplątaliśmy zaplątałyśmy
2nd zaplątałeś zaplątałaś zaplątaliście zaplątałyście
3rd zaplątał zaplątała zaplątało zaplątali zaplątały
impersonal zaplątono
conditional 1st zaplątałbym zaplątałabym zaplątalibyśmy zaplątałybyśmy
2nd zaplątałbyś zaplątałabyś zaplątalibyście zaplątałybyście
3rd zaplątałby zaplątałaby zaplątałoby zaplątaliby zaplątałyby
impersonal zaplątono by
imperative 1st niech zaplączę zaplączmy
2nd zaplącz zaplączcie
3rd niech zaplącze niech zaplączą
passive adjectival participle zaplątany zaplątana zaplątane zaplątani zaplątane
anterior adverbial participle zaplątawszy
verbal noun zaplątanie

Further reading
  • zaplątać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zaplątać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.