zaparkować

Polish

Etymology

From za- +‎ parkować.

Pronunciation
  • IPA(key): /za.parˈkɔ.vat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: za‧par‧ko‧wać

Verb

zaparkować pf (imperfective parkować)

  1. (transitive) to park (e.g. a car)

Conjugation
Conjugation of zaparkować pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zaparkować
future tense 1st zaparkuję zaparkujemy
2nd zaparkujesz zaparkujecie
3rd zaparkuje zaparkują
impersonal zaparkuje się
past tense 1st zaparkowałem zaparkowałam zaparkowaliśmy zaparkowałyśmy
2nd zaparkowałeś zaparkowałaś zaparkowaliście zaparkowałyście
3rd zaparkował zaparkowała zaparkowało zaparkowali zaparkowały
impersonal zaparkowano
conditional 1st zaparkowałbym zaparkowałabym zaparkowalibyśmy zaparkowałybyśmy
2nd zaparkowałbyś zaparkowałabyś zaparkowalibyście zaparkowałybyście
3rd zaparkowałby zaparkowałaby zaparkowałoby zaparkowaliby zaparkowałyby
impersonal zaparkowano by
imperative 1st niech zaparkuję zaparkujmy
2nd zaparkuj zaparkujcie
3rd niech zaparkuje niech zaparkują
passive adjectival participle zaparkowany zaparkowana zaparkowane zaparkowani zaparkowane
anterior adverbial participle zaparkowawszy
verbal noun zaparkowanie

Further reading
  • zaparkować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zaparkować in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.