zamieszkać

Polish

Etymology

From za- +‎ mieszkać.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈmjɛʂ.kat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛʂkat͡ɕ
  • Syllabification: za‧miesz‧kać

Verb

zamieszkać pf (imperfective zamieszkiwać)

  1. (transitive) to settle, to take up residence
  2. (intransitive) to appear, to manifest

Conjugation
Conjugation of zamieszkać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zamieszkać
future tense 1st zamieszkam zamieszkamy
2nd zamieszkasz zamieszkacie
3rd zamieszka zamieszkają
impersonal zamieszka się
past tense 1st zamieszkałem zamieszkałam zamieszkaliśmy zamieszkałyśmy
2nd zamieszkałeś zamieszkałaś zamieszkaliście zamieszkałyście
3rd zamieszkał zamieszkała zamieszkało zamieszkali zamieszkały
impersonal zamieszkano
conditional 1st zamieszkałbym zamieszkałabym zamieszkalibyśmy zamieszkałybyśmy
2nd zamieszkałbyś zamieszkałabyś zamieszkalibyście zamieszkałybyście
3rd zamieszkałby zamieszkałaby zamieszkałoby zamieszkaliby zamieszkałyby
impersonal zamieszkano by
imperative 1st niech zamieszkam zamieszkajmy
2nd zamieszkaj zamieszkajcie
3rd niech zamieszka niech zamieszkają
passive adjectival participle zamieszkany zamieszkana zamieszkane zamieszkani zamieszkane
anterior adverbial participle zamieszkawszy
verbal noun zamieszkanie

Further reading
  • zamieszkać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zamieszkać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.