zaklinać

Polish

From zakląć +‎ -ać.

zaklinać impf (perfective zakląć)

(transitive) to curse, to swear (to utter a vulgar curse)
(transitive) to beg, to plead
(transitive, in fairy tales, occult) to adjure, to bedevil, to conjure, to curse (to use a magical charm)
(reflexive) to swear (to promise fervently)

Conjugation of zaklinać impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		zaklinać
present tense	1^st	zaklinam			zaklinamy
	2^nd	zaklinasz			zaklinacie
	3^rd	zaklina			zaklinają
	impersonal	zaklina się
past tense	1^st	zaklinałem	zaklinałam		zaklinaliśmy	zaklinałyśmy
	2^nd	zaklinałeś	zaklinałaś		zaklinaliście	zaklinałyście
	3^rd	zaklinał	zaklinała	zaklinało	zaklinali	zaklinały
	impersonal	zaklinano
future tense	1^st	będę zaklinał, będę zaklinać	będę zaklinała, będę zaklinać		będziemy zaklinali, będziemy zaklinać	będziemy zaklinały, będziemy zaklinać
	2^nd	będziesz zaklinał, będziesz zaklinać	będziesz zaklinała, będziesz zaklinać		będziecie zaklinali, będziecie zaklinać	będziecie zaklinały, będziecie zaklinać
	3^rd	będzie zaklinał, będzie zaklinać	będzie zaklinała, będzie zaklinać	będzie zaklinało, będzie zaklinać	będą zaklinali, będą zaklinać	będą zaklinały, będą zaklinać
	impersonal	będzie zaklinać się
conditional	1^st	zaklinałbym	zaklinałabym		zaklinalibyśmy	zaklinałybyśmy
	2^nd	zaklinałbyś	zaklinałabyś		zaklinalibyście	zaklinałybyście
	3^rd	zaklinałby	zaklinałaby	zaklinałoby	zaklinaliby	zaklinałyby
	impersonal	zaklinano by
imperative	1^st	niech zaklinam			zaklinajmy
	2^nd	zaklinaj			zaklinajcie
	3^rd	niech zaklina			niech zaklinają
active adjectival participle		zaklinający	zaklinająca	zaklinające	zaklinający	zaklinające
passive adjectival participle		zaklinany	zaklinana	zaklinane	zaklinani	zaklinane
contemporary adverbial participle		zaklinając
verbal noun		zaklinanie

noun

nouns