zagiąć

Polish

Etymology

From za- +‎ giąć (“to bend, to fold”).

Pronunciation

IPA^(key): /ˈza.ɡjɔɲt͡ɕ/
Audio (file)
Rhymes: -aɡjɔɲt͡ɕ
Syllabification: za‧giąć

Verb

zagiąć pf (imperfective zaginać)

(transitive) to bend, to fold
(transitive, colloquial) to stump, to puzzle (ask an unexpected question that the addressee is unable to answer)
(reflexive) to be bent, to be folded

Usage notes

Senses #1 and #3 refer to imprecise bends or folds. For example, it would appear in phrases zagiąć róg strony (to fold the corner of a page, to make a dog ear) and zagiąć czasoprzestrzeń (to bend timespace, figuratively: to make something ostensibly impossible happen). See giąć for related verbs.

Conjugation

Conjugation of zagiąć pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		zagiąć
future tense	1^st	zagnę			zagniemy
	2^nd	zagniesz			zagniecie
	3^rd	zagnie			zagną
	impersonal	zagnie się
past tense	1^st	zagiąłem	zagięłam		zagięliśmy	zagięłyśmy
	2^nd	zagiąłeś	zagięłaś		zagięliście	zagięłyście
	3^rd	zagiął	zagięła	zagięło	zagięli	zagięły
	impersonal	zagięto
conditional	1^st	zagiąłbym	zagięłabym		zagięlibyśmy	zagięłybyśmy
	2^nd	zagiąłbyś	zagięłabyś		zagięlibyście	zagięłybyście
	3^rd	zagiąłby	zagięłaby	zagięłoby	zagięliby	zagięłyby
	impersonal	zagięto by
imperative	1^st	niech zagnę			zagnijmy
	2^nd	zagnij			zagnijcie
	3^rd	niech zagnie			niech zagną
passive adjectival participle		zagięty	zagięta	zagięte	zagięci	zagięte
anterior adverbial participle		zagiąwszy
verbal noun		zagięcie