zadusić

Polish

Etymology

From za- +‎ dusić.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈdu.ɕit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -uɕit͡ɕ
  • Syllabification: za‧du‧sić

Verb

zadusić pf (imperfective zaduszać)

  1. (transitive) to asphyxiate, to choke to death, to smother, to suffocate, to throttle
    Synonym: udusić

Conjugation
Conjugation of zadusić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zadusić
future tense 1st zaduszę zadusimy
2nd zadusisz zadusicie
3rd zadusi zaduszą
impersonal zadusi się
past tense 1st zadusiłem zadusiłam zadusiliśmy zadusiłyśmy
2nd zadusiłeś zadusiłaś zadusiliście zadusiłyście
3rd zadusił zadusiła zadusiło zadusili zadusiły
impersonal zaduszono
conditional 1st zadusiłbym zadusiłabym zadusilibyśmy zadusiłybyśmy
2nd zadusiłbyś zadusiłabyś zadusilibyście zadusiłybyście
3rd zadusiłby zadusiłaby zadusiłoby zadusiliby zadusiłyby
impersonal zaduszono by
imperative 1st niech zaduszę zaduśmy
2nd zaduś zaduście
3rd niech zadusi niech zaduszą
passive adjectival participle zaduszony zaduszona zaduszone zaduszeni zaduszone
anterior adverbial participle zadusiwszy
verbal noun zaduszenie
nouns

Further reading
  • zadusić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zadusić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.