zażyć

Polish

Etymology

From za- +‎ żyć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈza.ʐɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -aʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: za‧żyć

Verb

zażyć pf (imperfective zażywać)

  1. (transitive) to take (to consume a substance)
  2. (transitive) to enjoy (to be satisfied or receive pleasure) [+genitive = what]
  3. (transitive) to indulge

Conjugation
Conjugation of zażyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zażyć
future tense 1st zażyję zażyjemy
2nd zażyjesz zażyjecie
3rd zażyje zażyją
impersonal zażyje się
past tense 1st zażyłem zażyłam zażyliśmy zażyłyśmy
2nd zażyłeś zażyłaś zażyliście zażyłyście
3rd zażył zażyła zażyło zażyli zażyły
impersonal zażyto
conditional 1st zażyłbym zażyłabym zażylibyśmy zażyłybyśmy
2nd zażyłbyś zażyłabyś zażylibyście zażyłybyście
3rd zażyłby zażyłaby zażyłoby zażyliby zażyłyby
impersonal zażyto by
imperative 1st niech zażyję zażyjmy
2nd zażyj zażyjcie
3rd niech zażyje niech zażyją
passive adjectival participle zażyty zażyta zażyte zażyci zażyte
anterior adverbial participle zażywszy
verbal noun zażycie

Further reading
  • zażyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zażyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.