wiedzieć

Polish

Inherited from Old Polish wiedzieć[1][2], from Proto-Slavic *věděti (athematic stem *vě-), from Proto-Balto-Slavic *waistei, from Proto-Indo-European *wóyde (“to know”), perfect of *weyd- (“to see, to know”).

wiedzieć impf

(intransitive) to know (to perceive the truth or factuality of; to be certain of or that)
On wie, co jest dla niego najlepsze. ― He knows what's best for him.
(intransitive) to know [+ o (locative) = something] (to be aware of; to be cognizant of)
Nie wiedziałem o tym. ― I didn't know about it.
(intransitive) to know (to have knowledge; to have information, be informed)
Wiesz, że umiem chodzić po wodzie? ― Do you know that I can walk on water?
(intransitive) to know (to understand or have a grasp of through experience or study)
Wiem jak to zrobić. ― I know how to do it.

Conjugation of wiedzieć impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wiedzieć
present tense	1^st	wiem			wiemy
	2^nd	wiesz			wiecie
	3^rd	wie			wiedzą
	impersonal	wie się
past tense	1^st	wiedziałem	wiedziałam		wiedzieliśmy	wiedziałyśmy
	2^nd	wiedziałeś	wiedziałaś		wiedzieliście	wiedziałyście
	3^rd	wiedział	wiedziała	wiedziało	wiedzieli	wiedziały
	impersonal	wiedziano
future tense	1^st	będę wiedział, będę wiedzieć	będę wiedziała, będę wiedzieć		będziemy wiedzieli, będziemy wiedzieć	będziemy wiedziały, będziemy wiedzieć
	2^nd	będziesz wiedział, będziesz wiedzieć	będziesz wiedziała, będziesz wiedzieć		będziecie wiedzieli, będziecie wiedzieć	będziecie wiedziały, będziecie wiedzieć
	3^rd	będzie wiedział, będzie wiedzieć	będzie wiedziała, będzie wiedzieć	będzie wiedziało, będzie wiedzieć	będą wiedzieli, będą wiedzieć	będą wiedziały, będą wiedzieć
	impersonal	będzie wiedzieć się
conditional	1^st	wiedziałbym	wiedziałabym		wiedzielibyśmy	wiedziałybyśmy
	2^nd	wiedziałbyś	wiedziałabyś		wiedzielibyście	wiedziałybyście
	3^rd	wiedziałby	wiedziałaby	wiedziałoby	wiedzieliby	wiedziałyby
	impersonal	wiedziano by
imperative	1^st	niech wiem			wiedzmy
	2^nd	wiedz			wiedzcie
	3^rd	niech wie			niech wiedzą
active adjectival participle		wiedzący	wiedząca	wiedzące	wiedzący	wiedzące
contemporary adverbial participle		wiedząc
verbal noun		wiedzenie

adjectives

adverb

nouns

particle

verbs

adjective

nouns

S. Urbańczyk, editor (1989), “wiedzieć”, in Słownik staropolski (in Old Polish), volume 10, Wrocław, Warsaw, Kraków, Gdańsk, Łódź: Polish Academy of Sciences, page 136
B. Sieradzka-Baziur, editor (2011–2015), “wiedzieć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN