virkavalta

Finnish

Etymology

virka + valta

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋirkɑˌʋɑltɑ/, [ˈʋirkɑˌʋɑlt̪ɑ]
  • Rhymes: -ɑltɑ
  • Syllabification: vir‧ka‧val‧ta

Noun

virkavalta

  1. official authority
  2. bureaucracy
  3. (informal) the authorities, police

Declension

Inflection of virkavalta (Kotus type 9/kala, lt-ll gradation)
nominative virkavalta virkavallat
genitive virkavallan virkavaltojen
partitive virkavaltaa virkavaltoja
illative virkavaltaan virkavaltoihin
singular plural
nominative virkavalta virkavallat
accusative nom. virkavalta virkavallat
gen. virkavallan
genitive virkavallan virkavaltojen
virkavaltainrare
partitive virkavaltaa virkavaltoja
inessive virkavallassa virkavalloissa
elative virkavallasta virkavalloista
illative virkavaltaan virkavaltoihin
adessive virkavallalla virkavalloilla
ablative virkavallalta virkavalloilta
allative virkavallalle virkavalloille
essive virkavaltana virkavaltoina
translative virkavallaksi virkavalloiksi
instructive virkavalloin
abessive virkavallatta virkavalloitta
comitative virkavaltoineen
Possessive forms of virkavalta (type kala)
possessor singular plural
1st person virkavaltani virkavaltamme
2nd person virkavaltasi virkavaltanne
3rd person virkavaltansa

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.