virkalakki

Finnish

Etymology

virka + lakki

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋirkɑˌlɑkːi/, [ˈʋirkɑˌlɑkːi]
  • Rhymes: -ɑkːi
  • Syllabification: vir‧ka‧lak‧ki

Noun

virkalakki

  1. a cap that shows one's occupation or position

Declension

Inflection of virkalakki (Kotus type 5/risti, kk-k gradation)
nominative virkalakki virkalakit
genitive virkalakin virkalakkien
partitive virkalakkia virkalakkeja
illative virkalakkiin virkalakkeihin
singular plural
nominative virkalakki virkalakit
accusative nom. virkalakki virkalakit
gen. virkalakin
genitive virkalakin virkalakkien
partitive virkalakkia virkalakkeja
inessive virkalakissa virkalakeissa
elative virkalakista virkalakeista
illative virkalakkiin virkalakkeihin
adessive virkalakilla virkalakeilla
ablative virkalakilta virkalakeilta
allative virkalakille virkalakeille
essive virkalakkina virkalakkeina
translative virkalakiksi virkalakeiksi
instructive virkalakein
abessive virkalakitta virkalakeitta
comitative virkalakkeineen
Possessive forms of virkalakki (type risti)
possessor singular plural
1st person virkalakkini virkalakkimme
2nd person virkalakkisi virkalakkinne
3rd person virkalakkinsa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.