vigintivir
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /wiːˈɡin.ti.wir/, [wiːˈɡɪn.tɪ.wɪr]
Declension
Second declension, nominative singular in -r.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vīgintivir | vīgintivirī |
| Genitive | vīgintivirī | vīgintivirōrum |
| Dative | vīgintivirō | vīgintivirīs |
| Accusative | vīgintivirum | vīgintivirōs |
| Ablative | vīgintivirō | vīgintivirīs |
| Vocative | vīgintivir | vīgintivirī |
References
- vigintivir in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- vigintivir in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.