vaeltelu

Finnish

Etymology

vaellella + -u

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋɑeltelu/, [ˈʋɑe̞lˌt̪e̞lu]
  • Rhymes: -elu
  • Syllabification: va‧el‧te‧lu

Noun

vaeltelu

  1. wandering around, roaming

Declension

Inflection of vaeltelu (Kotus type 2/palvelu, no gradation)
nominative vaeltelu vaeltelut
genitive vaeltelun vaeltelujen
vaelteluiden
vaelteluitten
partitive vaeltelua vaelteluja
vaelteluita
illative vaelteluun vaelteluihin
singular plural
nominative vaeltelu vaeltelut
accusative nom. vaeltelu vaeltelut
gen. vaeltelun
genitive vaeltelun vaeltelujen
vaelteluiden
vaelteluitten
partitive vaeltelua vaelteluja
vaelteluita
inessive vaeltelussa vaelteluissa
elative vaeltelusta vaelteluista
illative vaelteluun vaelteluihin
adessive vaeltelulla vaelteluilla
ablative vaeltelulta vaelteluilta
allative vaeltelulle vaelteluille
essive vaelteluna vaelteluina
translative vaelteluksi vaelteluiksi
instructive vaelteluin
abessive vaeltelutta vaelteluitta
comitative vaelteluineen
Possessive forms of vaeltelu (type palvelu)
possessor singular plural
1st person vaelteluni vaeltelumme
2nd person vaeltelusi vaeltelunne
3rd person vaeltelunsa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.