uritus

Finnish

Etymology

urittaa + -us

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈuritus/, [ˈurit̪us̠]
  • Rhymes: -uritus
  • Syllabification: u‧ri‧tus

Noun

uritus

  1. grooving (cutting grooves into or onto)

Declension

Inflection of uritus (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
nominative uritus uritukset
genitive urituksen uritusten
urituksien
partitive uritusta urituksia
illative uritukseen urituksiin
singular plural
nominative uritus uritukset
accusative nom. uritus uritukset
gen. urituksen
genitive urituksen uritusten
urituksien
partitive uritusta urituksia
inessive urituksessa urituksissa
elative urituksesta urituksista
illative uritukseen urituksiin
adessive urituksella urituksilla
ablative uritukselta urituksilta
allative uritukselle urituksille
essive urituksena urituksina
translative uritukseksi urituksiksi
instructive urituksin
abessive urituksetta urituksitta
comitative urituksineen
Possessive forms of uritus (type vastaus)
possessor singular plural
1st person uritukseni urituksemme
2nd person urituksesi urituksenne
3rd person urituksensa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.