ukoronować

Polish

Etymology

From u- +‎ koronować.

Pronunciation
  • IPA(key): /u.kɔ.rɔˈnɔ.vat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: u‧ko‧ro‧no‧wać

Verb

ukoronować pf (imperfective koronować)

  1. (transitive) to crown (place a crown on the head of)
  2. (transitive) to crown (formally declare one a king or emperor)
  3. (transitive) to crown (form the topmost or finishing part of)
    Synonym: zwieńczyć
  4. (reflexive) to be crowned

Conjugation
Conjugation of ukoronować pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ukoronować
future tense 1st ukoronuję ukoronujemy
2nd ukoronujesz ukoronujecie
3rd ukoronuje ukoronują
impersonal ukoronuje się
past tense 1st ukoronowałem ukoronowałam ukoronowaliśmy ukoronowałyśmy
2nd ukoronowałeś ukoronowałaś ukoronowaliście ukoronowałyście
3rd ukoronował ukoronowała ukoronowało ukoronowali ukoronowały
impersonal ukoronowano
conditional 1st ukoronowałbym ukoronowałabym ukoronowalibyśmy ukoronowałybyśmy
2nd ukoronowałbyś ukoronowałabyś ukoronowalibyście ukoronowałybyście
3rd ukoronowałby ukoronowałaby ukoronowałoby ukoronowaliby ukoronowałyby
impersonal ukoronowano by
imperative 1st niech ukoronuję ukoronujmy
2nd ukoronuj ukoronujcie
3rd niech ukoronuje niech ukoronują
passive adjectival participle ukoronowany ukoronowana ukoronowane ukoronowani ukoronowane
anterior adverbial participle ukoronowawszy
verbal noun ukoronowanie
adjectives
  • koronacyjny
  • koronny
nouns

Further reading
  • ukoronować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ukoronować in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.