ukkeli
Finnish
Etymology
Diminutive form of ukko (“old man”).
Pronunciation
- Hyphenation: uk‧ke‧li
- IPA(key): [ˈukːeli]
Noun
ukkeli
Declension
| Inflection of ukkeli (Kotus type 6/paperi, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | ukkeli | ukkelit | |
| genitive | ukkelin | ukkelien ukkeleiden ukkeleitten | |
| partitive | ukkelia | ukkeleita ukkeleja | |
| illative | ukkeliin | ukkeleihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | ukkeli | ukkelit | |
| accusative | nom. | ukkeli | ukkelit |
| gen. | ukkelin | ||
| genitive | ukkelin | ukkelien ukkeleiden ukkeleitten | |
| partitive | ukkelia | ukkeleita ukkeleja | |
| inessive | ukkelissa | ukkeleissa | |
| elative | ukkelista | ukkeleista | |
| illative | ukkeliin | ukkeleihin | |
| adessive | ukkelilla | ukkeleilla | |
| ablative | ukkelilta | ukkeleilta | |
| allative | ukkelille | ukkeleille | |
| essive | ukkelina | ukkeleina | |
| translative | ukkeliksi | ukkeleiksi | |
| instructive | — | ukkelein | |
| abessive | ukkelitta | ukkeleitta | |
| comitative | — | ukkeleineen | |
Anagrams
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.