ukłonić

Polish

Etymology

From u- +‎ kłonić.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈkwɔ.ɲit͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔɲit͡ɕ
  • Syllabification: u‧kło‧nić

Verb

ukłonić pf (imperfective kłaniać)

  1. (reflexive) to bow, to take a bow

Conjugation
Conjugation of ukłonić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ukłonić
future tense 1st ukłonię ukłonimy
2nd ukłonisz ukłonicie
3rd ukłoni ukłonią
impersonal ukłoni się
past tense 1st ukłoniłem ukłoniłam ukłoniliśmy ukłoniłyśmy
2nd ukłoniłeś ukłoniłaś ukłoniliście ukłoniłyście
3rd ukłonił ukłoniła ukłoniło ukłonili ukłoniły
impersonal ukłoniono
conditional 1st ukłoniłbym ukłoniłabym ukłonilibyśmy ukłoniłybyśmy
2nd ukłoniłbyś ukłoniłabyś ukłonilibyście ukłoniłybyście
3rd ukłoniłby ukłoniłaby ukłoniłoby ukłoniliby ukłoniłyby
impersonal ukłoniono by
imperative 1st niech ukłonię ukłońmy
2nd ukłoń ukłońcie
3rd niech ukłoni niech ukłonią
anterior adverbial participle ukłoniwszy
verbal noun ukłonienie

Further reading
  • ukłonić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ukłonić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.