uderzający

Polish

Etymology

From uderzać +‎ -ący.

Pronunciation

IPA^(key): /u.dɛ.ʐaˈjɔn.t͡sɨ/
Audio (file)

Adjective

uderzający (comparative bardziej uderzający, superlative najbardziej uderzający, adverb uderzająco)

arresting, gripping, striking

Declension

declension of uderzający

case	singular				plural
case	masculine personal/animate	masculine inanimate	neuter	feminine	virile	nonvirile
nominative, vocative	uderzający		uderzające	uderzająca	uderzający	uderzające
genitive	uderzającego			uderzającej	uderzających
dative	uderzającemu			uderzającej	uderzającym
accusative	uderzającego	uderzający	uderzające	uderzającą	uderzających	uderzające
instrumental	uderzającym			uderzającą	uderzającymi
locative	uderzającym			uderzającej	uderzających

Participle

uderzający

active adjectival participle of uderzać

Related terms

(verbs) uderzać, uderzyć

Further reading

uderzający in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
uderzający in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.