uświnić

Polish

Etymology

From u- +‎ świnić.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈɕfi.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -iɲit͡ɕ
  • Syllabification: u‧świ‧nić

Verb

uświnić pf (imperfective świnić)

  1. (transitive, colloquial) to litter, to soil
    Synonym: ubrudzić
  2. (reflexive, colloquial) to get dirty
    Synonyms: ubrudzić się, uwalać się

Conjugation
Conjugation of uświnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uświnić
future tense 1st uświnię uświnimy
2nd uświnisz uświnicie
3rd uświni uświnią
impersonal uświni się
past tense 1st uświniłem uświniłam uświniliśmy uświniłyśmy
2nd uświniłeś uświniłaś uświniliście uświniłyście
3rd uświnił uświniła uświniło uświnili uświniły
impersonal uświniono
conditional 1st uświniłbym uświniłabym uświnilibyśmy uświniłybyśmy
2nd uświniłbyś uświniłabyś uświnilibyście uświniłybyście
3rd uświniłby uświniłaby uświniłoby uświniliby uświniłyby
impersonal uświniono by
imperative 1st niech uświnię uświńmy
2nd uświń uświńcie
3rd niech uświni niech uświnią
passive adjectival participle uświniony uświniona uświnione uświnieni uświnione
anterior adverbial participle uświniwszy
verbal noun uświnienie
adjectives
nouns
verb

Further reading
  • uświnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uświnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.