suututtaminen

Finnish

Etymology

suututtaa + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsuːtutːɑminen/, [ˈs̠uːt̪ut̪ːɑˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Syllabification: suu‧tut‧ta‧mi‧nen

Noun

suututtaminen

  1. angering, making angry
  2. feeling angry

Declension

Inflection of suututtaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative suututtaminen suututtamiset
genitive suututtamisen suututtamisten
suututtamisien
partitive suututtamista suututtamisia
illative suututtamiseen suututtamisiin
singular plural
nominative suututtaminen suututtamiset
accusative nom. suututtaminen suututtamiset
gen. suututtamisen
genitive suututtamisen suututtamisten
suututtamisien
partitive suututtamista suututtamisia
inessive suututtamisessa suututtamisissa
elative suututtamisesta suututtamisista
illative suututtamiseen suututtamisiin
adessive suututtamisella suututtamisilla
ablative suututtamiselta suututtamisilta
allative suututtamiselle suututtamisille
essive suututtamisena suututtamisina
translative suututtamiseksi suututtamisiksi
instructive suututtamisin
abessive suututtamisetta suututtamisitta
comitative suututtamisineen
Possessive forms of suututtaminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person suututtamiseni suututtamisemme
2nd person suututtamisesi suututtamisenne
3rd person suututtamisensa

Verb

suututtaminen

  1. nominative of fourth infinitive of suututtaa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.