suuntaaminen

Finnish

Etymology

suunnata + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsuːntɑːminen/, [ˈs̠uːn̪t̪ɑːˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Syllabification: suun‧taa‧mi‧nen

Noun

suuntaaminen

  1. directing
  2. targeting, aiming
  3. heading (moving in a specific direction)

Declension

Inflection of suuntaaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative suuntaaminen suuntaamiset
genitive suuntaamisen suuntaamisten
suuntaamisien
partitive suuntaamista suuntaamisia
illative suuntaamiseen suuntaamisiin
singular plural
nominative suuntaaminen suuntaamiset
accusative nom. suuntaaminen suuntaamiset
gen. suuntaamisen
genitive suuntaamisen suuntaamisten
suuntaamisien
partitive suuntaamista suuntaamisia
inessive suuntaamisessa suuntaamisissa
elative suuntaamisesta suuntaamisista
illative suuntaamiseen suuntaamisiin
adessive suuntaamisella suuntaamisilla
ablative suuntaamiselta suuntaamisilta
allative suuntaamiselle suuntaamisille
essive suuntaamisena suuntaamisina
translative suuntaamiseksi suuntaamisiksi
instructive suuntaamisin
abessive suuntaamisetta suuntaamisitta
comitative suuntaamisineen
Possessive forms of suuntaaminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person suuntaamiseni suuntaamisemme
2nd person suuntaamisesi suuntaamisenne
3rd person suuntaamisensa

Verb

suuntaaminen

  1. nominative of fourth infinitive of suunnata
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.