sortaminen

Finnish

Etymology

sortaa + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsortɑminen/, [ˈs̠o̞rt̪ɑˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Syllabification: sor‧ta‧mi‧nen

Noun

sortaminen

  1. trampling
  2. oppressing, persecuting

Declension

Inflection of sortaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative sortaminen sortamiset
genitive sortamisen sortamisten
sortamisien
partitive sortamista sortamisia
illative sortamiseen sortamisiin
singular plural
nominative sortaminen sortamiset
accusative nom. sortaminen sortamiset
gen. sortamisen
genitive sortamisen sortamisten
sortamisien
partitive sortamista sortamisia
inessive sortamisessa sortamisissa
elative sortamisesta sortamisista
illative sortamiseen sortamisiin
adessive sortamisella sortamisilla
ablative sortamiselta sortamisilta
allative sortamiselle sortamisille
essive sortamisena sortamisina
translative sortamiseksi sortamisiksi
instructive sortamisin
abessive sortamisetta sortamisitta
comitative sortamisineen
Possessive forms of sortaminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person sortamiseni sortamisemme
2nd person sortamisesi sortamisenne
3rd person sortamisensa

Verb

sortaminen

  1. nominative of fourth infinitive of sortaa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.