salignus
Latin
Etymology
From salix
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /saˈliɡ.nus/, [saˈlɪŋ.nʊs]
Adjective
salignus (feminine saligna, neuter salignum); first/second declension
- willow (attributive)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | salignus | saligna | salignum | salignī | salignae | saligna | |
| Genitive | salignī | salignae | salignī | salignōrum | salignārum | salignōrum | |
| Dative | salignō | salignae | salignō | salignīs | salignīs | salignīs | |
| Accusative | salignum | salignam | salignum | salignōs | salignās | saligna | |
| Ablative | salignō | salignā | salignō | salignīs | salignīs | salignīs | |
| Vocative | saligne | saligna | salignum | salignī | salignae | saligna | |
References
- salignus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- salignus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- salignus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.