ruskottaminen

Finnish

Etymology

ruskottaa + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈruskotːɑminen/, [ˈrus̠ko̞t̪ːɑˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Syllabification: rus‧kot‧ta‧mi‧nen

Noun

ruskottaminen

  1. glowing red

Declension

Inflection of ruskottaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative ruskottaminen ruskottamiset
genitive ruskottamisen ruskottamisten
ruskottamisien
partitive ruskottamista ruskottamisia
illative ruskottamiseen ruskottamisiin
singular plural
nominative ruskottaminen ruskottamiset
accusative nom. ruskottaminen ruskottamiset
gen. ruskottamisen
genitive ruskottamisen ruskottamisten
ruskottamisien
partitive ruskottamista ruskottamisia
inessive ruskottamisessa ruskottamisissa
elative ruskottamisesta ruskottamisista
illative ruskottamiseen ruskottamisiin
adessive ruskottamisella ruskottamisilla
ablative ruskottamiselta ruskottamisilta
allative ruskottamiselle ruskottamisille
essive ruskottamisena ruskottamisina
translative ruskottamiseksi ruskottamisiksi
instructive ruskottamisin
abessive ruskottamisetta ruskottamisitta
comitative ruskottamisineen
Possessive forms of ruskottaminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person ruskottamiseni ruskottamisemme
2nd person ruskottamisesi ruskottamisenne
3rd person ruskottamisensa

Verb

ruskottaminen

  1. nominative of fourth infinitive of ruskottaa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.