rummuttaminen

Finnish

Etymology

rummuttaa + -minen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrumːutːɑminen/, [ˈrumːut̪ːɑˌmine̞n]
  • Rhymes: -inen
  • Syllabification: rum‧mut‧ta‧mi‧nen

Noun

rummuttaminen

  1. drumming

Declension

Inflection of rummuttaminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative rummuttaminen rummuttamiset
genitive rummuttamisen rummuttamisten
rummuttamisien
partitive rummuttamista rummuttamisia
illative rummuttamiseen rummuttamisiin
singular plural
nominative rummuttaminen rummuttamiset
accusative nom. rummuttaminen rummuttamiset
gen. rummuttamisen
genitive rummuttamisen rummuttamisten
rummuttamisien
partitive rummuttamista rummuttamisia
inessive rummuttamisessa rummuttamisissa
elative rummuttamisesta rummuttamisista
illative rummuttamiseen rummuttamisiin
adessive rummuttamisella rummuttamisilla
ablative rummuttamiselta rummuttamisilta
allative rummuttamiselle rummuttamisille
essive rummuttamisena rummuttamisina
translative rummuttamiseksi rummuttamisiksi
instructive rummuttamisin
abessive rummuttamisetta rummuttamisitta
comitative rummuttamisineen
Possessive forms of rummuttaminen (type nainen)
possessor singular plural
1st person rummuttamiseni rummuttamisemme
2nd person rummuttamisesi rummuttamisenne
3rd person rummuttamisensa

Verb

rummuttaminen

  1. nominative of fourth infinitive of rummuttaa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.