rozpromienić

Polish

From roz- +‎ promienić.

rozpromienić pf (imperfective rozpromieniać)

(transitive, reflexive) to illuminate, to irradiate
Synonyms: rozświetlić, rozjaśnić, opromienić
(transitive, reflexive, figuratively) to lighten, to brighten (e.g. mood)

Conjugation of rozpromienić pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		rozpromienić
future tense	1^st	rozpromienię			rozpromienimy
	2^nd	rozpromienisz			rozpromienicie
	3^rd	rozpromieni			rozpromienią
	impersonal	rozpromieni się
past tense	1^st	rozpromieniłem	rozpromieniłam		rozpromieniliśmy	rozpromieniłyśmy
	2^nd	rozpromieniłeś	rozpromieniłaś		rozpromieniliście	rozpromieniłyście
	3^rd	rozpromienił	rozpromieniła	rozpromieniło	rozpromienili	rozpromieniły
	impersonal	rozpromieniono
conditional	1^st	rozpromieniłbym	rozpromieniłabym		rozpromienilibyśmy	rozpromieniłybyśmy
	2^nd	rozpromieniłbyś	rozpromieniłabyś		rozpromienilibyście	rozpromieniłybyście
	3^rd	rozpromieniłby	rozpromieniłaby	rozpromieniłoby	rozpromieniliby	rozpromieniłyby
	impersonal	rozpromieniono by
imperative	1^st	niech rozpromienię			rozpromieńmy
	2^nd	rozpromień			rozpromieńcie
	3^rd	niech rozpromieni			niech rozpromienią
passive adjectival participle		rozpromieniony	rozpromieniona	rozpromienione	rozpromienieni	rozpromienione
anterior adverbial participle		rozpromieniwszy
verbal noun		rozpromienienie