rozejść

Polish

Etymology

From roz- +‎ iść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈrɔ.zɛjɕt͡ɕ/
  • Audio (rozejść się)(file)
  • Rhymes: -ɔzɛjɕt͡ɕ
  • Syllabification: ro‧zejść

Verb

rozejść pf (imperfective rozchodzić)

  1. (reflexive) to part ways
  2. (reflexive) to break up, to separate, to get divorced
  3. (reflexive, of news, rumours, etc.) to spread, to travel, to proliferate
  4. (reflexive, of clouds, weather, etc.) to break
  5. (reflexive) to disperse, to scatter
  6. (reflexive) to diverge, to separate

Conjugation
Conjugation of rozejść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozejść
future tense 1st rozejdę rozejdziemy
2nd rozejdziesz rozejdziecie
3rd rozejdzie rozejdą
impersonal rozejdzie się
past tense 1st rozszedłem rozeszłam rozeszliśmy rozeszłyśmy
2nd rozszedłeś rozeszłaś rozeszliście rozeszłyście
3rd rozszedł rozeszła rozeszło rozeszli rozeszły
conditional 1st rozszedłbym rozeszłabym rozeszlibyśmy rozeszłybyśmy
2nd rozszedłbyś rozeszłabyś rozeszlibyście rozeszłybyście
3rd rozszedłby rozeszłaby rozeszłoby rozeszliby rozeszłyby
imperative 1st niech rozejdę rozejdźmy
2nd rozejdź rozejdźcie
3rd niech rozejdzie niech rozejdą
anterior adverbial participle rozszedłszy
verbal noun rozejście

Further reading
  • rozejść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozejść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.