rimputtelu

Finnish

Etymology

rimputella + -u

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrimputːelu/, [ˈrimput̪ˌt̪e̞lu]
  • Rhymes: -elu
  • Syllabification: rim‧put‧te‧lu

Noun

rimputtelu

  1. ringing, strumming, twanging

Declension

Inflection of rimputtelu (Kotus type 2/palvelu, no gradation)
nominative rimputtelu rimputtelut
genitive rimputtelun rimputtelujen
rimputteluiden
rimputteluitten
partitive rimputtelua rimputteluja
rimputteluita
illative rimputteluun rimputteluihin
singular plural
nominative rimputtelu rimputtelut
accusative nom. rimputtelu rimputtelut
gen. rimputtelun
genitive rimputtelun rimputtelujen
rimputteluiden
rimputteluitten
partitive rimputtelua rimputteluja
rimputteluita
inessive rimputtelussa rimputteluissa
elative rimputtelusta rimputteluista
illative rimputteluun rimputteluihin
adessive rimputtelulla rimputteluilla
ablative rimputtelulta rimputteluilta
allative rimputtelulle rimputteluille
essive rimputteluna rimputteluina
translative rimputteluksi rimputteluiksi
instructive rimputteluin
abessive rimputtelutta rimputteluitta
comitative rimputteluineen
Possessive forms of rimputtelu (type palvelu)
possessor singular plural
1st person rimputteluni rimputtelumme
2nd person rimputtelusi rimputtelunne
3rd person rimputtelunsa
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.